Laten we ons beheersen Sommige mensen zijn altijd laat; het is een nare gewoonte dat mensen laat binnenkomen, en vaak komen ze er ook mee weg, omdat ze nu eenmaal zo zijn. Mensen die laat komen; het doet ergens denken aan het scheppingsverhaal waarin we als mensen op onze plek gewezen worden. In vers 26 staat dat de mens geschapen is naar het beeld van God om te heersen. Zo’n zinnetje prikkelt wellicht ons ego meer dan het zou moeten. Heersen, macht, de mens heeft het voor het zeggen. Het kritisch lezen van het Scheppingsevangelie zet ons echter met beide benen op de net geschapen aarde; de mens is laat, pas als laatste geschapen. Het blijkt dat de hele geschapen werkelijkheid wel zonder de mens kan, maar de mens niet zonder de schepping. Laten we in ons ‘heersen’ dat aspect maar nooit uit het oog verliezen. We kunnen heersen, omdat de schepping ons draagt. ‘U heeft ons voor Uzelf geschapen, o Heer, en rusteloos is ons hart tot het rust vindt in U.’ (Augustinus)